Blog :: srdjan.pajic

O opremi (3)

srdjan.pajic — Mon, 09 Nov 2009 15:00:37 GMT

Gotovo nista ne moze da vam tako efektno upropasti uzivanje u planinarenju kao par neodgovarajucih cipela. Pocev od generalne neudobnosti i nepotrebnog zamaranja, kvasenja, pregrevanja pracenog smrzavanjem, mrskih zuljeva, pa do klizanja, uboja i uganuca koje je vasa cenjena cipela trebalo da spreci.

Iako u principu na gotovo sve dnevne treking ture mozete ici u najobicnijim patikama sa malo boljim djonom, ukoliko planirate da se planinom zanimate cesce od jednom ili dvaput godisnje, a narocito da kampujete u prirodi, nije lose investirati kintu u par dobrih planinarskih cipela. Tehnologija njihove izrade je, slicno kao kod ostatka opreme, znacajno uznapredovala u poslednjih desetak godina. Opet zahvaljujuci sintetickim materijalima, pre svega goreteksu, od koga se pravi ulozak za gotovo sve ozbiljnije planinarske cipele. Kao i kod jakni, goreteks membrana stiti stopala od spoljasnje vlage, a istovremeno omogucava lu

Denali

srdjan.pajic — Mon, 19 Oct 2009 12:00:06 GMT

Guest on the blog today: my wife, Rebecca. I hit the summit of Denali, aka Mt. McKinley (though all climbers and most of the rest of the world outside the borders of the USA call it Denali) on June 12th, 2007. It was warmer up there than I expected; one of the warmest summit days on record actually: 0 °F (-20 C). In fact, I'd experienced much colder already on lower parts of the mountains. This was my second attempt: in 2003, I had attempted to climb Denali and failed. Thoughts of how I could have made it, how I should have made it, how I would have to try again haunted me from the time I returned to Seattle in June 2003 until the time I made my next attempt in May 2007. It's a terrible thing to have an enormous mountain lurking over your shoulder, so when the chance came to make another attempt, I took it. Full disclosure: both times I climbed with a climbing school and guide service called American Alpine Institute (AAI). The guides lead the rope teams on the mountain and handle the logisti

Jesen u mom kraju

srdjan.pajic — Sat, 17 Oct 2009 08:00:43 GMT

Nemam sta da dodam , uzivajte.

O opremi (2)

srdjan.pajic — Mon, 05 Oct 2009 05:00:25 GMT

Ali pre nego sto nastavim pricu o ostalim drangulijama koje je zgodno imati na sebi kad se uputimo u brda, samo da raportiram da je posle prvobitnog neuspeha, konacno i Pikes Peak savladan. Nakon sto smo ga "preplasili" penjanjem u jednom danu na tri vrha u komsiluku, od kojih je svaki ponaosob visi od njega, nije se mnogo otimao. Slike mozete videti ovde: i . Ovo je i manjevise kraj sezone laganih pohoda na fourteeners-e jer se u septembru vec ocekuju prvi snegovi a vreme se uveliko ponasa kako to dolikuje visokim planinama – krajnje nepredvidivo. Gde smo ono stali? Dakle, polari. Elem, da se ne lazemo, goreteks shell i aktivni ves sami po sebi nisu dovoljno topli, sto cete osetiti ako na temperaturi oko nule pa nanize, odstojite malo. Kao sto sam napisao ranije, njihova uloga i nije u tome da vas direktno greju, vec da uspos

O opremi (1)

srdjan.pajic — Wed, 19 Aug 2009 13:00:04 GMT

Obicno to ide ovako. Odlucite neki vikend, umesto da sa drugarima cepate pivkana ispred dragstora, zapalite na obliznje brdo i tamo provedete dan ili dva u lamzanju po padinama i proplancima. Eventualno da prespavate na livadi, u satoru ili bez njega i da se posle avanture vratite kuci srecni i ispunjeni, sa onim ludackim sjajem u ocima zbog kojeg niko u autobusu Gradskog saobracajnog ne sme izravno da vas pogleda. U 90% slucajeva ce vam cela ta u principu dobra ideja presesti, jer cete se najverovatnije a) smrznuti (ili prokuvati pa smrznuti, ili pokisnuti k'o pacov pa smrznuti), b) dobiti zuljeve na stopalima i jos kojekude, c) okilaviti vukuci neudoban i pretezak ranac, d) dehidrirati i e) mozda se, ne daj boze, povrediti ili izgubiti. U svakom slucaju, bice vam to prvi ali verovatno i poslednji izlet u prirodu, a da nije kod Hajducke cesme, sa rostiljem pod jednom i gajbom piva pod drugom miskom.Ok, nema sumnje da je jedan dobar deo price u kondiciji. Jer, kao i u skijanju, u planinarenju pravo uziv

Pikes Peak

srdjan.pajic — Sun, 12 Jul 2009 04:00:55 GMT

There are bold climbers and there are old climbers, but there are no old bold climbers. Na Pikes Peak smo krenuli manjevise kako je , oko 4 sata ujutro, iz Boldera. Zgrada nam utonula u pretpraznicni san, jedino Uske jos dugo mrnjauce za nama, kao da smo ga zauvek ostavili. Nakon dva sata voznje jos uvek pustim medjudrzavnim autoputem koji krivuda kroz predgradja Denvera i Castle Rock-a, zavrnuli smo na zapad, malo pre Kolorado Springsa i ubrzo stigli do naseg polazista za uspon. U Manitu Springsu, gradicu koji je zbog toplih i lekovitih izvora doziveo procvat u 19. veku i drugu mladost, turisticku, u 21. veku, vec je bilo veomo zivo. Na nase razocarenje, visednevni besplatni parking podno planinarske staze je uveliko bio napunjen. Spas od neumornih pauka smo potrazili u nekoj od skoro milju udaljenih strmih gradskih ulicica. Sa istog mesta odakle se polazi na Pikes, krece i neobicna zeleznicka kompozicija koja za sat i po vremena i 30 dolara po putn

3rd of July

srdjan.pajic — Sat, 04 Jul 2009 10:00:42 GMT

Neradni je dan, povodom Dana Nezavisnosti, 4. Jula, koji ove godine pada u subotu.Ocigledno, ni Ameri nisu preterano gadljivi na placene slobodne dane u vidu drzavnih praznika.Nije da je sad to mnogo bitno, ali za one mladje medju nama, koji su mozda bili zauzeti samoodbranom od poslovicno surovih nastavnica istorije, 4. jul je pored Dana Zahvalnosti najvazniji praznik u Sjedinjenim Americkim Drzavama. Ukratko, iz wikipedije, 4. jul se slavi kao dan nezavisnosti koju su od Britanije proglasile dotadasnje amercke joj kolonije, 1776. godine. Deklaracija nazavisnosti je doduse tehnicki doneta dva dana ranije, 2. Jula, ali ne treba terati mak na konac, jer govorimo o zemlji u kojoj se ni peglanje vesa, kao majka sveg cepidlacenja, nikad nije zapatilo. Ni mi stariji, naravno, za Dan Nezavisnosti nismo culi od nasih nastavnica istorije, vec iz legendarnog Tom i Dzeri crtaca, ili onog Diznijevog, o misu Amosu i Bendzaminu Frenklinu. Ali ovo nije planirano da bude blog o prazniku vaskolikog amerikanstva, vec o onom

Uške

srdjan.pajic — Sat, 27 Jun 2009 05:00:09 GMT

There are some ways that you can tilt the balance of the type of cat you are going to get. One way is by selecting a certain breed. It is well known, for example, the Abyssinian's tend to be more active and emotional while Persians are more often quiet stoics. If you close your eyes at a cat show, you can hear where the "Abys" are by the commotion they are making, and you can tell by the acoustic void where the Persians are located. Ovo je prica o nasem macoru Usketu, koga ste verovatno vec videli da se muva ovde po blogu..Dakle, Uske je u nas dom, uz glasno mrnjaukanje i jos gromoglasnije predenje utrcao proslog leta, kao mala, zivahna, ubildovana, dvomesecna macja beba. Moja majka i komsija Bauer su me ozbiljno osumnjicili da sam postao vlasnik mladunceta pume. Rodjen je u planinskoj brvnari amaterskog odgajivaca, u blizini opskurnog grada Morisona, u civilizovanom svetu poznatom po Red Rocks amfiteatru, a u ruralnom lokalu - po stazi za trke onih supersonicnih automobila na nitrometanol, koji

Guads

srdjan.pajic — Wed, 22 Apr 2009 13:00:34 GMT

Guadalupe je kraska oblast uzdignuta u prasnjavoj preriji na jugu savezne drzave Novi Meksiko, na “administrativnoj” granici sa susednim Teksasom. Teksaski deo je nacionalni park istog imena, u kome se nalazi najvisi planinski vrh ove savezne drzave. Na novomeksickoj strani je takodje nacionalni park, Karlsbadska pecina (Carlsbad Cavern), otvorena za turisticke posete. Medjutim tema ovog bloga je retko posecena kanjonska oblast ugnjezdena izmedju ova dva parka, prepuna prelepih pecina. One su na srecu, ili nesrecu, nedostupne obicnim smrtnicima, vec iskljucivo speleolozima koji ih godinama unazad marljivo istrazuju i ljubomorno cuvaju. A stvarno retki srecnici medju njima dolaze u ove krajeve na hodocasce, u nesporno najlepsu ikad pronadjenu pecinu: Lechuguilla-u (cita se “Lecagija”). O Lecagiji ce biti price nekom drugom prilikom, kad se autor napokon ulakta u privilegovanu pecinarsku elitu kojoj je dozvoljen rad u

Sta si radio u ratu, tata?

srdjan.pajic — Tue, 24 Mar 2009 14:00:16 GMT

Dan pred bombardovanje je bio sastanak u Speleoloskom Odseku Beograda. Prethodnog vikenda postavili smo instalaciju u nekoj jami pored Valjeva i narednog je trebalo da idemo da je radimo. Jamsko speleoronjenje, vec smo se popakovali, barem oni streberi medju nama. Ceca doterao Rovera da utovarimo boce i suva odela. I sad ne znamo sta da radimo, da li da idemo, ko ga jebe, ili da odlozimo za par dana, dok ne prodje rat. Najlonska nova uzad, natopice se i bice teska, ali ok, nista joj nece faliti. Posle smo je vadili u sred bombardovanja, dok je Krusik leteo u vazduh dan i noc. U klubu tiho govori nas drugar Mica “Pandur”, tada neki baja u MUP-u, a gurali smo mu sendvice kroz kordon u Kolarcevoj par godina pre. Objasnjava sta im u policiji kazu da ce otprilike da se desi. Plac majke bozije. Mi ga svi gledamo u neverici, dovoljno smo obrazovani, znamo da ce da nas zbrisu za lica zemlje, zato smo i zapanjeni: jer i on to isto kaze! Neki od drugara su u smeni GSS-a na Kopu, a tamo je onaj r

Zbog skijanja! (deo drugi)

srdjan.pajic — Tue, 17 Feb 2009 14:00:28 GMT

Skijaska idila

Pored Vail Resorts-a, u Koloradu se moze skijati u jos krs bozji oblasti: duz autoputa I-70 nalaze se Copper Mountan i Loveland, zatim severno od sedamdesetice su Steamboat Springs i Winter Park, a juzno je svima poznati mondenski Aspen, uz Snowmass i Crested Butte. U centralnom masivu Stenovitih planina nalazi se dosta termalnih izvora koji su otvoreni preko cele godine i odlicno se kombinuju sa celodnevnim skijanjem. Na jugu Kolorada nalaze se jos dva izvanredna centra - Telluride i Durango. Mada se to sve svodi na manje-vise isto: odlicno skijanje i lud provod u zivopisnim planinskim gradicima koji prate svaki centar. Pored pobrojanih, tu je i citav niz malih centara (recimo velicine Kopaonika), kao sto su na primer Loveland, Eldora ili Monarch Mountain. U studentskim danima neretko se na posao dolazilo posle rucka, jer se prepodne skijalo u 20 minuta gradskim busom udaljenoj Eldori. Problem je sto s

Zbog skijanja!

srdjan.pajic — Sun, 25 Jan 2009 08:00:12 GMT

Trag u snegu

Kad sam pre nekoliko godina ponovo krenuo u školu, na vežbama iz GPS tehnologije pitam nekog klinca, Amera, dok smo se akali po lokalnim brdima i kalibrisali sokoćalo, zbog čega je od svih univerziteta u USA odabrao baš ovaj u Koloradu?. Očekivao sam neki nerdovski odgovor, kako CU ima najbolji aerospace postdiplomski program, ili čuvenu profesorku elektromagnetike iz Beograda... Ali klinac nije razmišljao ni nanosekundu, već odvali: „Pa zbog skijanja!!!" Mislim da pogađate, ovo neće biti blog o slavnom univerzitetu sa 5 Nobelovaca, niti o GPS tehnologiji, već o onom trećem, zbog čega se CU od milošte zove „Ski-U". Eh, odakle da počnem? Evo neka bude od Vail Resorts-a... Vail Resorts čini 5 skijaških centara u Stenovitim planinama Kolorada. To su Keystone, Arapahoe Basin, Breckenridge, Beaver Creek i na kraju sam Vail. Raštrkani su duž pedesetak milja južne strane sedamdesetice, između Georg