evo da ne lurkujem vise

Posto sam isti klip okacila sedam puta na facebook i na moju listu na youtube i nemam vise koga da gnjavim (myspace je trenutno out), cu da pisem blog, sta drugo.

Posto volim, volim, voliiiim ovu pesmu i ovaj spot.

Grad u spotu je moj grad, grad u koji sam nenormalno zaljubljena i posto sam placipicka uglavnom zasuzim kad spot vidim (pa i po sedamdeset hiljaditi put). Veci deo je radjen kod nas u kraju, i u par kadrova se vidi i nasa zgrada. Ali o gradu cu drugi put, ima tu svasta. Sad cu o pesmi.

* Pre nekoliko meseci, u kolima, oko ponoci, vracamo se kuci umorni posle nekakve svirke. Pocinje ova stvar, pojacavam radio, "ovo zvuci poznato.. ovo Absynthe Minded?".. Poznat mu i tekst, kaze on.

Kad se stvar zavrsi, usamljeni jahac na radio talasima objasnjava da je to pesma sa novog albuma, koji jos nije u prodaji, nije prvi singl, taj znamo, i objasnjava zasto nam je tekst poznat, a i melodija. Objasnjenja slede.

* Zvuci poznato jer su momci mozda malo pokrali Mr Zimmermana

* Absynthe_Minded je bend

* Tekst je prevod pesme Huga Clausa (HC je izgleda jedan totalno kul lik, tek treba da mu se posvetim.. Samo dok savladam jezik)

Evo teksta:

my verses stand gawping a bit
I never get used to this
they lived here long enough
Enough!
I send them out of the house
I don't wanna wait
until their toes are cold
Enough!
I wanna hear the humming of the sun
or that of my heart,
hardening
Enough!
they don't screw classically
they babble commonly
and bluster nobly
Enough! Enough!
In winter their lips leap
in spring they lie flat at the first
warmth
They ruin my summer
and in autumn it's girls and a broken
heart
for another twelve lines on this sheet
I'll hold my hand over their head
and then I'll kick them out
Enough!
go and pester elsewhere, one-cent
rhymes
find somebody who cares
Enough!
go now on your high feet
this is where the graves laugh
when they see their guests
Enough!
one corpse on top of the other
go now and stagger to her
whom I do not know
Enough! Enough!
In winter their lips leap
in spring they lie flat at the first
warmth
They ruin my summer
and in autumn it's girls and a broken
heart 

A evo i pesme

Mijn verzen staan nog wat te gapen.
Ik word dit nooit gewoon. Zij hebben hier lang
genoeg gewoond.
Genoeg. Ik stuur ze 't huis uit, ik wil niet wachten
tot hun tenen koud zijn.
Ongehinderd door hun onhelder misbaar
wil ik het gegons van de zon horen
of dat van mijn hart, die verraderlijke spons die verhardt.
.
Mijn verzen neuken niet klassiek,
zij brabbelen ordinair of brallen al te nobel.
In de winter springen hun lippen,
in de lente liggen zij plat bij de eerste warmte,
zij verzieken mijn zomer
en in de herfst ruiken zij naar vrouwen.
.
Genoeg. Nog twaalf regels lang op dit blad
hou ik ze de hand boven het hoofd
en dan krijgen zij een schop in hun gat.
Ga elders drammen, rijmen van een cent,
elders beven voor twaalf lezers
en een snurkende recensent.
.
Ga nu, verzen, op jullie lichte voeten,
jullie hebben niet hard getrapt op de oude aarde
waar de graven lachen als zij hun gasten zien,
het ene lijk gestapeld op het andere.
Ga nu en wankel naar haar
die ik niet ken. 

Atacmenti: dve lose slike sa fejsbuka

1) bend na koncertu, bez blica

2) pesnik ocima fotografa, sa izlozbe

P.S. I neka su pokrali..