Brojanje bodova u tenisu

Možda ste se nekada zapitali otkud ono čudno brojanje bodova u tenisu. Zašto se neko potrudio da dobije tako neuobičajene kombinacije rezultata kao što su 15-0, 30-40, deuce ... zašto ne 1-0, 2-3? Odgovor leži u istoriji igre. Ustvari postoji više mogućih odgovora vezanih za istoriju igre.

Prvi datira iz vremena u kome je tenis otprilike i počeo da dobija formu koju ima danas (19. vek), kada su na nekim od stadiona za brojanje korišćeni semafori u obliku časovnika. Svaki poen je označavan pomeranjem kazaljke za jednu četvrtinu kruga, gde je pun gem osvajan kada kazaljka obiđe čitav krug na semaforu. Poeni su brojani slično kao što se očitava vreme sa časovnika, i tako je dobijena sekvenca bodova 15-30-45-60. Ali otkuda onda 40?

Za razrešenje ove misterije potrebno je otići vek ranije u prošlost, Francusku neposredno pre revolucije u vreme kada je jedna od najpopularnijih igara kako kod plemstva tako i običnih ljudi bila jeu de paume (igra dlanova) ... u svakom smislu preteča današnjeg tenisa. Igra je toliko bila popularna, da je neposredno pre 1789. samo u Francuskoj bilo više od 1000 terena igre u kojoj je cilj bio da se po gemovima i setovima osvajaju poeni tako što se šakom udara loptica unutar delova terena razdvojenih mrežom.

Teren je bio dimenzija 90 stopa dužine (2 x 45) i 45 stopa širine. A brojanje ... ono je bilo slično današnjem, mada u neku ruku i znatno očiglednije. Naime, server bi se nakon prvog osvojenog poena približio mreži za 15 stopa, nakon drugog za još 15, a nakon trećeg za 10 (nije mogao za 15 jer bi se zakucao u mrežu). I otuda sekvenca 15-30-40.

Izraz "love" za nulu potiče od francuskog l'oeuf (jaje) sinonima za nulu. Izraz "deuce" potiče od francuskog "dva", sa značenjem "još dva poena do gema".

Inače, jeu de paume je vremenom evoluirao tako što je lopta umesto rukama udarana štapom, a kasnije i reketom. Igra je u svom originalnom nazivu bila i jedna od zvaničnih olimpijskih disciplina na Olimpijskim igrama 1908. Nakon toga počinje era modernog tenisa.